Montag, 25. Mai 2015

Rrënimet në Kumanovë nuk pasqyrojnë rezikun e Maqedonisë


Nga Daut EMINI

Mbrëmë duke pirë kafe me disa miq në Tetovë, në një moment biseda u ndryshua. Populli thotë ...“ku dhemb dhëmbi shkon gjuha”! Pikërisht ashtu ndodhi, biseda zhvillohej për Kumanovën! Nuk besoj të ketë shqiptar, kudo të jetë, të ketë dëgjuar dhe të ketë parë skena nga Lagja “e Trimave” në Kumanovë, dhe mos të ndien dhimbjen në shpirtë. Shumë nga ato e ndjejnë aq thellë sikur t’i kishin përjetuar vet ato dhimbje, vuajtje të popullatës shqiptare të Lagjes së “Trimave”! Kështu gjatë bisedës me miqtë, secili në mënyrën e vet, tregonin imazhe rrënqethëse, tmerre që i kishin parë nga pamjet televizive, apo fotografi të publikuara nëpër rrjete sociale. Në një moment, pikërisht kur biseda sikur s’kishte fund për ato skena trishtuese, në një moment bisedën e ndërprreu miku që e kisha në krah të djathtë, me fjalët: “Më lejoni miq, kështu ne mund të bisedojmë një javë të plotë, dhe përsëri mos të kuptojmë se çka përjetoi dhe si duket realisht Lagja “e Trimave” në Kumanovë! Prandaj kam një propozim konkret! A shkojmë, kështu si jemi, nesër, edhe ashtu është e diell, ditë vikendi, dhe e shohim, e prekim dhe i pyesim banorët t’na tregojnë ndjenjat e tyre reale për ato tmerre, atë luftë të vërtet që ndodhi atje”! Ne të tjerët, që po e dëgjonim me shumë kujdes propozimin e tij, reaguam përnjëherë, sikur të ishte një skenë teatrore e ushtruar disa herë, duke thënë: Pajtohemi, është një propozim shumë i qëlluar! Të gjithë e falenderuam mikun për propozimin aq të zgjuar.

Pas propozimit të mikut tonë, kahja e bisedës u ndryshua, ndonëse tema mbeti e njëjtë: Lagja “e Trimave” në Kumanovë! Tani filluam të bisedojmë për “protokolin” e shkuarjes. Ajo që ishte e rëndësishme, caktuam kohën e takimit, po në atë kafe ku ishim. Tjetër nuk mund të caktonim sepse asnjëri nga ne nuk kishte qenë ndonjëherë në atë Lagje, prandaj nuk kishim njohuri më shumë për lagjen, në mënyrë që të caktojmë “protokolin” e atjeshëm. Këtë e lam pasi të shkojmë atje, të bisedojmë për mënyrën e zhvillimit të vizitës. Ajo që u pajtuam të gjithë, ishte se karakteri i vizitës tonë të jetë thjeshtë e natyrës qytetare, të shohim nga afër si duket Lagja e “Trimave” në Kumanovë. Kështu vendosëm, sepse ne ishim thjesht një grup qytetarësh të brengosur për atë që u ndodhi bashkëqytetarëve tonë, dhe e njëjta gjë ka mundur të ndodh edhe në lagjet tona. 


Ashtu edhe ndodhi. Sot në mëngjes, e diel, 24 Maj 2015, u takuam në vendin e caktuar. Pasi e pimë nga një kafe u nisëm. Për më pak se një orë udhëtimi, hymë në Kumanovë. Ndaluam në pjesën qendrore të qytetit të pyesim për rrugën më të shkurtë që na shpie në lagje. Pasi e kuptuam se cila është rruga më e shkurtë, u nisëm dhe për disa minuta na dolën përpara ato pamje të tmerrshme, që shumica e shqiptarëve i kanë të njohura.


Ishin skena të njëjta me ato që i kemi parë në Kosovë në vitin 1999, shkatërrime, djegie, rrënime nga Millosheviqi. Ishin skena të njëjta me ato që i kemi parë në Maqedoni në vitin 2001! Por, dua të them, kam përshtypjen se shkatërrimet në Lagjen “e Trimave” në Kumanovë ishin më të mëdha nga ato të vitit 2001! Kjo për arsye, sepse sulmi ka qenë i koncentruar vetëm në këtë lagje. Çka të shohim?! Tmerr! Shtëpi të rrunuara deri në themel, shtëpi gjysëm të rrënuara, shtëpi të djegura, shtëpi që mungonte një erë më e lehtë të bien në tokë,.... Çka nuk pamë tjetër! Unë, si ekspert i ndërtimit, kisha nevoj të koncentrohem më tepër, duke u thelluar dhe duke e pyetur veten, se si ka qenë e mundur të ketë aq shumë rrënime! Ndërsa miqtë, të cilët më shoqëronin, me të drejtë kërkonin të përgjigjem në shumë pyetje dhe dilema të tyre! Pyetje që kishin të bënin me profesionin tim. Kjo edhe për faktin se e dinin se unë kam qenë i angazhuar në rindërtimin e ojekteve të tilla në Kosovë pas vitit 1999, dhe në Maqedoni, pas vitit 2001. E kisha të pamundur të përgjigjem në aq shumë pyetje të tyre që dilnin si “predhat” e armëve të ushtrisë dhe policisë maqedonase gjatë këtyre shkatërrimeve të Lagjes “së Trimave”! Jo pse nuk kisha përgjigje, por pse përgjigjet kërkonin një shpjegim që ato duhej të kuptonin. Prandaj këto përgjigje kërkonin kohë. Kështu, derisa unë përfundoja me një përgjigje, kisha edhe dhjetra pyetje tjera që ishin kureshtar të dinin përgjigjen. Për aq kohë sa qëndruam atje, duke ecur nëpër pjesë të ndryshme të lagjes, kam dhënë përgjigje në shumë pyetje, jo vetëm për miqtë që më shoqëronin, por edhe vizitorëve të tjerë dhe të vet banorëve të lagjes, që kërkonin të kuptojnë nëse objektet e tyre mund të rinovohen! Në fund të vizitës, mbeten shumë pyetje pa përgjigje, në mungesë të kohës. Kjo, sepse secili objekt i rrënuar, kishte disa dhjetra pyetje të veçanta dhe unike, dhe ndryshonin nga pyetjet për objektet tjerë.


Ajo që mund të them me pak fjalë për atë që pamë nga kjo vizitë, është se këto rrënime, shkatërrime, djegie nuk mund të jenë arsye për një aksion, të tillë të policisë dhe të ushtrisë së Maqedonisë, mbi këtë lagje. Këtë e them duke e krahasuar shkatërrimin e fshatit Radushë nga forcat ushtarako-policore gjatë vitit 2001. Këtë e them edhe nga përvoja ime si personi i parë përgjegjës për rindërtimin e objekteve të rrënuara në Radushë dhe jo vetëm. Njëherë është jonormale të krahasohet lufta e vitit 2001 ku kishte disa mijëra ushtar të UÇK-së të mobilizuar kundër forcave ushtarako-policore të Maqedonisë, dhe një aksion ushtarako-policor në Kumanovë, kundër një grupi të armatosur prej 40 ushtarëve. Akoma më e pakuptimtë dhe jonormale më rezullton fakti kur pashë se shkatërrimi i Lagjes “së Trimave” të jetë më i madh nga ajo që i ndodhi Radushës në vitin 2001. Nga 48 objekte me dëmtime serioze në Radushë, nuk kishte as një objekt të rrënuar ashtu, deri në themel, si hasëm në Lagjen “e Trimave” në Kumanovë. Ndonëse në Radushë për shkaqe të dëmtimeve të shumta, ndaj disa objekteve renovimi ishte i pamundur, prandaj u rindërtuan nga themeli! Ndërsa në lagjen “e Trimave” në Kumanovë, pash se kishte disa dhjetra objekte të rrënuara deri në themel, për të cilat nuk mund të ketë dilema nëse duhet të rindërtohen apo të rinovohen. Sepse ato veç ishin të rrënuar tërësisht. Dhe disa dhjetra objekte tjerë me dëmtime aq të rënda të cilët poashtu duhet të rindërtohen nga themeli. Kurse me dhjetra objekte të kategorisë së tretë dhe të dytë, të cilët kërkojnë një analizë detale, nëse mund të rinovohen apo duhet edhe ato të rindërtohen! 


Pa dashur të hy në analizë politike dhe ushtarako-policore për atë që ndodhi në Kumanovë, dua të vazhdoj në atë që e fillova më lartë. Si qytetar që i përcjell lajmet e ndryshme, nga mediumet e shkruara dhe elektronike, por edhe nga ajo që pash në vendin e ngjarjes si ekspert, nuk shoh se ka pikë takimi mes asaj që kam dëgjuar nga zyrtarë të Shtetit të Maqedonisë, për kinse “rezikimit të shtetit” dhe angazhimit të mbi 5000 trupave dhe të arsenalit ushtarak “për mbrojtjen” e Shtetit, nga njëra anë, dhe një “grupi të armatosur” prej 40 ushtarëve në mes të një lagje të populluar me fëmijë, gra, pleq,..., brenda së cilës s’ka asnjë objekt të rëndësisë së veçantë për Shtetin e Maqedonisë, si dhe vrasjeve, plagosjeve, burgosjeve, si dhe shkatërrimeve të lagjes, nga ana tjetër, që ndodhën në Kumanovë.


Ajo që unë pashë, pyetja e parë që e kisha, dhe që vjen natyrshëm, ishte: Pse tërë ai arsenal i rëndë armësh, në tokë dhe në ajër, si dhe ai numër i madh,. Ushtar dhe policësh, mbi 5000 forca, të angazhuar në Aksionin e Kumanovës, nuk u përdor për rrethimin “e hekurt” të Lagjes “së Trimave”, ku s’do lejonin të dilte nga lagja as edhe një zog në ajër?! Por u zgjodh mënyra që nuk dha asgjë tjetër përveç dhimbjeve, trishtim, tmerr, vrasje, plagosje, burgosje dhe shkatërrimin e lagjes. Përgjigje në këtë pyetje, sot ose më vonë do të jenë të obliguar të japin ato që urdhëruan këtë aksion të drejtuar, më shumë, kundër popullatës civile, kryesisht shqiptar, se sa kundër një “grupi të armatosur”!

Lapidari që tregon bashkimin e kombit

Nga Rrahim Sadiku

Aty ku malet e Pashtrikut dikur ndaheshin si me thikë nga kufiri i vënë padrejtësisht nga okupatori serb; aty ku mu përmes tokës shqiptare qëndronte vija e padukshme e vdekjes, tash ngrihet drejt qiellit Lapidari i Lirisë, treguesi i madhështisë së luftës së madhe e fitimtare që bëri UÇK. Qëndron madhështor aty, duke i treguar se ky popull kishte, ka e do të ketë bijë e bija që flijohen kurdo për të, që për liri e komb e japin jetën si me le. Në atë Lapidar është edhe Pllaka Përkujtimore me fotografi e me të dhëna për heronjtë e rënë për këtë Atdhe të Shenjtë. Ai ngrihet krenar në fshatin Gorozhub të Prizrenit dhe tregon praktikisht se UÇK-ja është ngjarja më e madhe, më bashkuese e popullit shqiptar. Këta heronj, të ardhur nga të gjitha pjesët e Atdheut, të ndara midis shteteve gllabëruese të tokave shqiptare, kishin vetëm një synim: të luftonin me të gjitha mjetet e pa kursyer as veten, për ta kthyer lirinë e kombit, krenarinë e tij dhe për të hapur perspektivën e bashkimit të gjithë shqiptarëve.
 

Se është kështu përgjithnjë do të na flasë Pllaka Përkujtimore e ngritur në Gorizhub, nga e cila mësojmë se aty ka shtënë rrënjë të thella lirie gjaku i këtyre dëshmorëve:
  • 1. Sali Saramati nga Petrova e Prizrenit, komandant i njërës nga bateritë e artilerisë të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 3 prill 1963, rënë në Altarin e Lirisë më 6 qershor 1999,
  • 2. Selver Maçkaj nga Lybeqeva e Prizrenit, zëvëndes shef i ndërlidhjes në Brigadën 168 të ZOP, lindur më 4 janar 1964, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999,
  • 3. Shpend Berisha nga Volljaka e Klinës, komandant i kompanisë së I-rë të Batalionit I-rë të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 27 qershor 1959, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999,
  • 4. Gani Saramati nga Petrova e Prizrenit, komandant togu në Batalionin e I-rë, të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 1 prill 1968, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999,
  • 5. Abdullahman Gerdellaj nga fshati Rrenc i Sharrit (Opojë), luftëtar i dalluar, lindur më 19 tetor 1964, rënë në Altarin e Lirisë më 2 qershor 1999,
  • 6. Beron Gashi nga Prizreni, luftëtar i dalluar, lindur më 12 shkurt 1975, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999,
  • 7. Aliriza Selmani, nga Tetova, luftëtar i dalluar, lindur më 5 nëntor 1973, rënë të Altarin e Lirisë më 27 maj 1999,
  • 8. Astrit Suli nga Kuçova, lindur në Luzaj të Lumasit, rrethi i Beratit, Shqipëri, luftëtar i dalluar, lindur më 15 prill 1976, rënë në Altarin e Lirisë, më 27 maj 1999,
  • 9. Bafti Haxhiu nga Kabashi i Vitisë, zëvëndës komandant kompanie të Batalionit të I-rë, të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 11 qershor 1955, rënë në Altarin e Lirisë më 26 maj 1999,
  • 10. Florim Rushiti nga Medvegja, pjesëtar i Njësitit Special të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 2 prill 1979, rënë në Altarin e Lirisë më 26 maj 1999,
  • 11. Salih Zenuni nga Lubishta e Vitisë, luftëtar i dalluar, lindur më 26 gusht 1979, rënë në Altarin e Lirisë më 26 maj 1999,
  • 12. Zejnullah Zejna nga Sojeva e Ferizajt, komandant i njërës nga bateritë e artilerisë të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 27 korrik 1967, rënë në Altarin e Lirisë më 3 qershor 1999,
  • 13. Safet Peci nga Mitrovica, komandant i njësitit diverzant-vëzhgues të Brigadës 168 të ZOP, lindur më 13 qershor 1974, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999,
  • 14. Ejup Kosumi nga Stanofci i Epërm i Vushtrrisë, luftëtar i dalluar, lindur më 9. 3. 1977, rënë në Altarin e Lirisë më 31 maj 1999.
  • 15. Xhelal Sopi nga Dardana, luftëtar i dalluar, lindur më 21. 11. 1977, rënë në Altarin e Lirisë më 1. 6. 1999.

Dienstag, 12. Mai 2015

Rrahim Ganiu - Në Kumanovë...


KUMANOVA IME
 

Edhe ai që duhet merr
Shpërblimin e ferrit
Që sillej si fantazmë...
Në ritual të rij
Sot më këshilloj
Të ruaj gjakftohsinë
Mbrenda mundësive
Të banoj në frigorifer
Të bëhem akull
E mos të flasë për vuajtjet
E njerzëve
rr.g. mateçi shkupi



NË KUMANOVËN TIME
FANTAZMA MERR SHPËRBLIMIN E FERRIT

 

Kohë e mjerë e ngjajshme
Me shumë e shumë të tjera
Në ankthin e vdekjes nuk i ke dy duar
Për ti prek plagët ku kullon gjaku
Shikoj shikoj e njëjta skenë
E njëjta arenë gladiatoresh
Në kumanovën time
Shqiptar që duhet të vdesin
Tu shkatrrohen shtëpitë
Po sa të ulë gishtin oborrtari
E ai i ulur në fron në oborr të huaj
Me gisht cakton fatin e fatëkqinjët
Është rëndë ti numrojmë vuajtjet
Sepse duhet patjetër të gjallërojmë
Të skllavëruar marrëzisht
Mes hienash e korbash të zinjë
Prap si shumë herë më parë
Na ngulfatin frymëmarrjen
Unë spartak
I arenave vdesë e ringjallem
Nga i njëjti gisht drejtuar
Në ne në mua e koha më
Konverton fatin jetën
Në kumanovë
Vrasësit numrojnë kufamat
Plotë gjak gjak njerëzish
Fantazma në ritual të rij
Merr shpërblimet e ferrit
Robëria ime më shtërngon
Edhe më tepër frymëmarrjen
Ky është fati im sa e sa herë
Unë vdesë e ringjallem
Ky është fati jonë


Samstag, 9. Mai 2015

Imri Trena - Mbretëreshës së këngës


JU FLET "ZËRI I ARBËRIT"

(Nexhmije Pagarushës në ditëlindje)

Ndizet sinjali i studios,
"Zëri i Arbërit" shqip transmeton,
Bashkatdhetarët kudo në botë
Ky zë në shqip i bashkon.

- Tungjatjeta o mik, o vëlla,
Përmes kufjeve marr një lutje,
"Bareshën" e Nexhmije Pagarushës,
Përcille për mua po munde!

Zëri biblil i Pagarushës,
Në studio sjell Kosovën time,
Baresha faqe qumështi troket në xhame,
Ledhatuar nga të dlira blegërime.

Mbretëreshë e këngëve kosovare
Engjujt të paçin në mbrojtje,
Që pasionin për këngët shqip
Ndër vite s`e shojte.

U mbledhshin zogjtë e Kosovës e Shqipërisë
E i kthefshin këngët sërish tek Ti
Një jetë me këngë jetove
Me këngët shqip - në përjetësi!

Montag, 13. April 2015

Agim Gashi - Ditiramb për mikun dhe poetin Haxhi Muhaxheri


Nga AGIM GASHI

DITIRAMB PËR MIKUN
/ Poetit Haxhi Muhaxheri /

I
Kam një mik e shkuar mikut
Zemërbujar e burr besnik,
Për poezi art e atdhe
Zemërndezur është Orfe!

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

II
Në shpirt ka veç dashuri
E me fjalë i ndezë rrufetë
Është poet në dhe t´mërgimit,
Shpatë Skënderi kunder krimit.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

III
Po ku je o miku im
Që i shpall luftë edhe perëndisë,
Kur e sheh farën e keqe
Duke mbirë në tokë t’Arbërisë.

Zemra jote, zemrër e trimit,
Rrahë n´thellësi të Dukagjinit.

IV
Ti poeti ynë i dashur
N´mërgim erdhe djal i ri,
Shpejt u plake në këtë dhe,
Mallin zjarr për atdhe.

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

V
Fluturim ti çoj këto vargje
Si në kohen e Rilindjës,
Që të jemi të vllëzëruar
E krenar ball ti bëjmë dhimbjes.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

VI
O Haxhi, o mik` e vëlla
Sa shumë plagë i ranë atdheut,
N´varre i vranë dëshmort e kombit
Thikë pas shpine Skënderbeut.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

VII
A t´ka marrë malli për “Kohën”,
Kur „Rilindjën“ përballë e kishim,
Edhe pse të robruar,
N’shpirt krenarë gjithmonë ishim

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

VIII
A t´kujtohet Anton Çetta,
Azem Shkreli e Ali podrimja
Fehmi Agani e Ibrahim Rugova?
Sa krenare ishte Kosova.

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

IX
A t´kujtohet Aziz Ruhani
Xhepin plot me çebapa të nxehta,
Gjithnjë flitej për lirinë
E n´robri s’përkulj jeta,

Do të rrojmë për komb e atdhe
Vëlla të kam e vëlla më ke.

X
A t'kujtohet Mirko Gashi,
Rifat Kukaj e Beqir Musliu
Ramiz Bala e Nehat Hoxha,
Agim Gashi e Ismet Bogujevci
Rrahman Dedaj e Anton Pashku 
Tahir Desku e Atdhe Gashi
Muslim Mulliqi e Ramiz Kelmendi
Dhe shumë tjerë që s’po i përmendi?

Ishte “Koha”, ishte vendi;
Madhështor bëhej kuvendi.
Ishte fjala, besa e nderi,
Ishte miku Haxhi Muhaxheri.

XI
Tash të tretur n’dhe të huaj
S’na ka mbetur gjë në jetë,
Veç t’kujtojmë vitet e shkuara
Kur n’atdhe kishim foletë!

Miku i mire mbetet i njëjtë,
Edhe tash si përhera
Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

XII
Ëndrrat i sheh në vendlindje
Malli e djeg për Arbërinë
Netët i zbardh duke shkruar
Vargje të bukura për Ilirinë

Ku është fjala, besa e nderi,
Është poeti Haxhi Muhaxheri

Düren, 12.04.15
 _______________
Fotokolazhi është bërë nga poetja mërgimtare Seli Murati

Freitag, 3. April 2015

Ibrahim Rugova e theu mitin serb për shqiptarët dhe Kosovën

Duhet të jesh goxha i guximshem që, në këtë kohë të pa kohë, ti thuash gjërat ashtu si janë. Si duket, gazetarit Milaim Zeka nuk i mungon guximi intelektual. Përkundrazi, ai në intervistë e tij, dhënë emisionit "Komiteti" në RTK, flet hapur dhe pa "dorëza" për ngjarjet dhe përsonalitetet e njohura. 
Por vetvetiu shtrohet pyetja: Pse pikërisht tash Milaim Zekës iu "zgjidh gjuha" dhe filloj të flasë "hapur"?! A duhet ta kuptojmë këtë si ngadhnjim të së vërtetës apo si çlirim i mendjeve të burgosura ideologjikisht?!...
Për "ALBwebTV", veçuam vetëm disa nga deklaratat e tij gjatë asaj inetviste. 

  • Ibrahim Rugova, në takimet me diplomatet suedez ka qenë tepër i ashpër dhe ju ka thënë se në qoftë se nuk e ndihmoni popullin tim, ka me shku gjaku deri në gju. 
  • Ibrahim Rugova organikisht nuk e ka duru Shkëlzen Maliqin. Rugova thojke se unë nuk muj ogranikisht me i duru qeta Shkëlzenat, Vetonat dhe Batonat.  S’ka nejtën kurr me ta. E ka pasur njëfarë bindje për njerëzit që mendojke se nuk janë kombëtarisht në rregull, me ta thojke unë nuk rri!
  • Ibrahim Rugova në prezantimin dhe në përfaqësimin e tij jasht Kosovë, ka qenë brilant dhe e ka prezantu Kosovë një million here më mire politikanët dhe udhëheqesist e sotëm. Ka qenë njëri karizmatik. Rugova nuk ka qenë politikan aksidental si këta të sotmit që nuk e kanë lexu as lepurushin me pesë këmbë!
  • Ibrahim Rugova ka qenë njeriu i cili e ka thy mitin serb njëqindvjeçar që shqiptarët e Kosovës luftojnë për shtet musliman. 
  • Ibrahim Rugova, për dallim prej Bujar Bukoshit, për dallim prej Veton Surroit, që e kanë share UÇK-në kah janë shku, për çka ekzistojnë edhe dokumente, Rugova kurr nuk e ka sha UÇK-në.
  • Adem Jshari ka mendu në mënyrë apsolute se pa pushkë nuk zgjidhet problem i Kosovës, Kurse Ibrahim Rugova, ka mendu se vetëm përmes faktorit ndërkombëtar mund të zgjidhet problemi i Kosovës. Thjesht, nuk ka besu në luftë.
  • Edhe LDK-ja e ka pasur si projekt formimin e Forcave të Armatosura.
  • Realiteti është se grupet e para në krye me Adem Jasharin, Salih Çekun dhe të tjerët janët janë shku përmes Lidhjës Demokratike të Kosovës dhe Ramiz Alisë. Ka qenë marrëveshja në mes Ramiz Alisë, prof. dr.Ali Aliut dhe Hafiz Gagicës. Nuk e di pse tash njerëzit e mohojnë të kaluarën e vet dhe nuk e pranojnë se kanë qenë kontigjent i LDK-së. Hashim Thaqi ka qenë anëtarë i Lidhjës Demokratike të Kosovës, Jakup Krasniqi, ka qenë anëtar i LDK-së, Hydajet Hyseni ka qenë anëtarë I LDK-së. Edhe unë jam kanë simpatizant i LDK-së. Degën e LDK-së në Norvegji, une e kam themelu.
  • Deri të ndarja e formacioneve ushtarake erdhi se Bujar Bukoshi kishte pare. Ai jarani luajke me Ibrahim Rugovën, ia ndali edhe telefonat edhe i tha se une jam shefi i shpisë.
  • Bujar Bukoshi në raport me njerëzit e UÇK-së që i ka takuar nuk ka qenë fort në pozitë të lakmueshme ose me folë pa rrotulla, nuk e ka pasur fort lehtë, se këta i thojshin jepna para po na nuk po të nënshkrujna kërkund!
  • Hashim Thaqi është figura më madhore e Rambujesë së bashku me Ibrahim Rugovën I cili nuk ka luajtur rol përqarës. Ibrahim Rugova ju ka thënë të hajve se tash e tutje primatin e ka delegacioni I UÇK-së. Por ka pasur në mesin e anëtarëve të delegacionit të Kosovës që i kanë thënë Ollbraitit që ne lutojmë për të drejtat e njeriut dhe veç mos me na rrahë policia e Sërbisë se për ne nuk ka rëndësi hiq se ku jetojmë… Bujar Bukoshi, ndër tjera, i thotë Hashim Thaqit se na s’kemi pixhame me veshën e dojna me luftu me Serbi…
  • Jam i dëshpruar me krejt krahun e luftës, sepse nuk e kam besu që ish shoket e mi janë në mënyrë apsolute të pangospur në dy gjana, në pare dhe në seks!...

Më poshtë po japim edhe linkun ku mund ta dëgjoni intervistën e plotë të gazetarit, z. Milaim Zeka

https://www.youtube.com/watch?v=bcnschjJYy0&feature=youtu.be