Montag, 13. April 2015

Agim Gashi - Ditiramb për mikun dhe poetin Haxhi Muhaxheri


Nga AGIM GASHI

DITIRAMB PËR MIKUN
/ Poetit Haxhi Muhaxheri /

I
Kam një mik e shkuar mikut
Zemërbujar e burr besnik,
Për poezi art e atdhe
Zemërndezur është Orfe!

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

II
Në shpirt ka veç dashuri
E me fjalë i ndezë rrufetë
Është poet në dhe t´mërgimit,
Shpatë Skënderi kunder krimit.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

III
Po ku je o miku im
Që i shpall luftë edhe perëndisë,
Kur e sheh farën e keqe
Duke mbirë në tokë t’Arbërisë.

Zemra jote, zemrër e trimit,
Rrahë n´thellësi të Dukagjinit.

IV
Ti poeti ynë i dashur
N´mërgim erdhe djal i ri,
Shpejt u plake në këtë dhe,
Mallin zjarr për atdhe.

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

V
Fluturim ti çoj këto vargje
Si në kohen e Rilindjës,
Që të jemi të vllëzëruar
E krenar ball ti bëjmë dhimbjes.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

VI
O Haxhi, o mik` e vëlla
Sa shumë plagë i ranë atdheut,
N´varre i vranë dëshmort e kombit
Thikë pas shpine Skënderbeut.

Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

VII
A t´ka marrë malli për “Kohën”,
Kur „Rilindjën“ përballë e kishim,
Edhe pse të robruar,
N’shpirt krenarë gjithmonë ishim

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

VIII
A t´kujtohet Anton Çetta,
Azem Shkreli e Ali podrimja
Fehmi Agani e Ibrahim Rugova?
Sa krenare ishte Kosova.

Ndrrohet moti e kalon jeta
Zemra jote është e vërteta.

IX
A t´kujtohet Aziz Ruhani
Xhepin plot me çebapa të nxehta,
Gjithnjë flitej për lirinë
E n´robri s’përkulj jeta,

Do të rrojmë për komb e atdhe
Vëlla të kam e vëlla më ke.

X
A t'kujtohet Mirko Gashi,
Rifat Kukaj e Beqir Musliu
Ramiz Bala e Nehat Hoxha,
Agim Gashi e Ismet Bogujevci
Rrahman Dedaj e Anton Pashku 
Tahir Desku e Atdhe Gashi
Muslim Mulliqi e Ramiz Kelmendi
Dhe shumë tjerë që s’po i përmendi?

Ishte “Koha”, ishte vendi;
Madhështor bëhej kuvendi.
Ishte fjala, besa e nderi,
Ishte miku Haxhi Muhaxheri.

XI
Tash të tretur n’dhe të huaj
S’na ka mbetur gjë në jetë,
Veç t’kujtojmë vitet e shkuara
Kur n’atdhe kishim foletë!

Miku i mire mbetet i njëjtë,
Edhe tash si përhera
Ku është fjala, besa e nderi,
Aty është Haxhi Muhaxheri.

XII
Ëndrrat i sheh në vendlindje
Malli e djeg për Arbërinë
Netët i zbardh duke shkruar
Vargje të bukura për Ilirinë

Ku është fjala, besa e nderi,
Është poeti Haxhi Muhaxheri

Düren, 12.04.15
 _______________
Fotokolazhi është bërë nga poetja mërgimtare Seli Murati

Freitag, 3. April 2015

Ibrahim Rugova e theu mitin serb për shqiptarët dhe Kosovën

Duhet të jesh goxha i guximshem që, në këtë kohë të pa kohë, ti thuash gjërat ashtu si janë. Si duket, gazetarit Milaim Zeka nuk i mungon guximi intelektual. Përkundrazi, ai në intervistë e tij, dhënë emisionit "Komiteti" në RTK, flet hapur dhe pa "dorëza" për ngjarjet dhe përsonalitetet e njohura. 
Por vetvetiu shtrohet pyetja: Pse pikërisht tash Milaim Zekës iu "zgjidh gjuha" dhe filloj të flasë "hapur"?! A duhet ta kuptojmë këtë si ngadhnjim të së vërtetës apo si çlirim i mendjeve të burgosura ideologjikisht?!...
Për "ALBwebTV", veçuam vetëm disa nga deklaratat e tij gjatë asaj inetviste. 

  • Ibrahim Rugova, në takimet me diplomatet suedez ka qenë tepër i ashpër dhe ju ka thënë se në qoftë se nuk e ndihmoni popullin tim, ka me shku gjaku deri në gju. 
  • Ibrahim Rugova organikisht nuk e ka duru Shkëlzen Maliqin. Rugova thojke se unë nuk muj ogranikisht me i duru qeta Shkëlzenat, Vetonat dhe Batonat.  S’ka nejtën kurr me ta. E ka pasur njëfarë bindje për njerëzit që mendojke se nuk janë kombëtarisht në rregull, me ta thojke unë nuk rri!
  • Ibrahim Rugova në prezantimin dhe në përfaqësimin e tij jasht Kosovë, ka qenë brilant dhe e ka prezantu Kosovë një million here më mire politikanët dhe udhëheqesist e sotëm. Ka qenë njëri karizmatik. Rugova nuk ka qenë politikan aksidental si këta të sotmit që nuk e kanë lexu as lepurushin me pesë këmbë!
  • Ibrahim Rugova ka qenë njeriu i cili e ka thy mitin serb njëqindvjeçar që shqiptarët e Kosovës luftojnë për shtet musliman. 
  • Ibrahim Rugova, për dallim prej Bujar Bukoshit, për dallim prej Veton Surroit, që e kanë share UÇK-në kah janë shku, për çka ekzistojnë edhe dokumente, Rugova kurr nuk e ka sha UÇK-në.
  • Adem Jshari ka mendu në mënyrë apsolute se pa pushkë nuk zgjidhet problem i Kosovës, Kurse Ibrahim Rugova, ka mendu se vetëm përmes faktorit ndërkombëtar mund të zgjidhet problemi i Kosovës. Thjesht, nuk ka besu në luftë.
  • Edhe LDK-ja e ka pasur si projekt formimin e Forcave të Armatosura.
  • Realiteti është se grupet e para në krye me Adem Jasharin, Salih Çekun dhe të tjerët janët janë shku përmes Lidhjës Demokratike të Kosovës dhe Ramiz Alisë. Ka qenë marrëveshja në mes Ramiz Alisë, prof. dr.Ali Aliut dhe Hafiz Gagicës. Nuk e di pse tash njerëzit e mohojnë të kaluarën e vet dhe nuk e pranojnë se kanë qenë kontigjent i LDK-së. Hashim Thaqi ka qenë anëtarë i Lidhjës Demokratike të Kosovës, Jakup Krasniqi, ka qenë anëtar i LDK-së, Hydajet Hyseni ka qenë anëtarë I LDK-së. Edhe unë jam kanë simpatizant i LDK-së. Degën e LDK-së në Norvegji, une e kam themelu.
  • Deri të ndarja e formacioneve ushtarake erdhi se Bujar Bukoshi kishte pare. Ai jarani luajke me Ibrahim Rugovën, ia ndali edhe telefonat edhe i tha se une jam shefi i shpisë.
  • Bujar Bukoshi në raport me njerëzit e UÇK-së që i ka takuar nuk ka qenë fort në pozitë të lakmueshme ose me folë pa rrotulla, nuk e ka pasur fort lehtë, se këta i thojshin jepna para po na nuk po të nënshkrujna kërkund!
  • Hashim Thaqi është figura më madhore e Rambujesë së bashku me Ibrahim Rugovën I cili nuk ka luajtur rol përqarës. Ibrahim Rugova ju ka thënë të hajve se tash e tutje primatin e ka delegacioni I UÇK-së. Por ka pasur në mesin e anëtarëve të delegacionit të Kosovës që i kanë thënë Ollbraitit që ne lutojmë për të drejtat e njeriut dhe veç mos me na rrahë policia e Sërbisë se për ne nuk ka rëndësi hiq se ku jetojmë… Bujar Bukoshi, ndër tjera, i thotë Hashim Thaqit se na s’kemi pixhame me veshën e dojna me luftu me Serbi…
  • Jam i dëshpruar me krejt krahun e luftës, sepse nuk e kam besu që ish shoket e mi janë në mënyrë apsolute të pangospur në dy gjana, në pare dhe në seks!...

Më poshtë po japim edhe linkun ku mund ta dëgjoni intervistën e plotë të gazetarit, z. Milaim Zeka

https://www.youtube.com/watch?v=bcnschjJYy0&feature=youtu.be 

Dienstag, 24. März 2015

Miltiadh Davidhi - Dy poezi


DRITA DHE YLLI I SAJ

Drita e bardhë dhe e bukur,
Me plot harmoni
Me të dashurin e vet në përqafim
Të përjetshëm.


Më kot thonë se janë të shkurtëra
Përqafimet e lidhjet!


E unë krahët e puthjen s’ia shikoj,
Por shëmbëllen me një grua të zjarrtë
Që digjet në flakë,
Dhe ylli sa vjen e më i bukur
Bëhet natën.Mahnitem
Në këtë mrekulli besnikërie
Pa mundur kurrë ta prek.


Largësia është vijë shikimi
Që e mbërrij sa hap e mbyll sytë,
Me sytë e shpirtit.


E ata të dy kështu jetojnë në shekuj,
E drita lind e vdes
Atje,në shtëpinë e ëndrrave të tyre,
E shpirti im kthehet në psherëtimë.


Këtu në tokë drita e sinqeritetit
Sa vjen e më shumë po zbehet e ftohet,
E po i ngjan dhembjes
Së një flake qiriri,që tretet e shuhet
Mbi qivure të vdekur.


Ndërsa drita e bardhë, e bukur,
E mbështjell
Me një dashuri
Që s’e shuan dot era e kohës që iku,
E as tufanet e shekujve që vijnë,
E na dërgon mesazh ta ndjekim
Këtë,Ujëvarë drite e dashurie
Dhe këtu,në parajsën e tokës së gjall

.
Çdo ditë që lind
Le të jetë për ne një yll dashurie
Përqafuar me të bukurën e vet!





Me fjalë pikturoj dhimbjen time

Pikturoj me fjalë dhimbjen time,
Fytyrën e ëndrrës, dritën e shpresës,
Dhe heshtjen e tè ikurve pa kthim,


Dhimbjen e globit,
E tè qiellit tim,


Format e reve,
E damarët e kuq të gjakut të qiellit
Plagosur nga një e bukur vetètimè
Gjatè shtërngatès,


Zërat e ditës,
E këngën e bulktheve të natës,


Format e frutave dhe luleve,
Peizazhet e vdekëshme njerëzore,
Fytyrën time e fytyrën tënde
Dhe rebelimin tënd njeri,


Pikturoj me fjalë
Ku shpirti është i dukshëm njëlloj si dhe ti.


Pika e lotit është e fundit formë
E lexueshme, që ju shikoni
Ndër faqe mendimesh të rrëshkasë,
Që flet me zërin tim,


E qan me zërin tuaj,
Kur kaq shumè i duhet të vuaj,


Ndryshe, kjo,perandori e pafund heshtje
E dhimbje, e me pak gëzim
Si hënëz të ftohtë,
Do ti hidhte të gjithë në erë,
E do të krijonte një bing beng të ri,


Ndaj pikturoj trishtimin e syve
Zërat që ulërasin për drejtësi.


Pikturoj me fjalë dhimbjen time
Dhe dhimbjen tënde tè bukur njeri,
Shikoni me kujdes;


Njè Monalizë të dhimbshur do të gjeni
Ndër vargje të fshehur me kaq mjeshtëri.


Modena, 23.03.2015.

Epopeja e Karadakut

Poezi nga Rrahim Ganiu

Me vesë prandvere 2001-në
Karadaku ndizet flake
Dhe Shari i Tetovës nis e kallet
Kallet zemra e Pellazgjisë hyjnore.


Është dhënë besa burrërore
Apart’hejd më s’durojnë
Këto troje.


Në Tanushë Malinë Mateç
Hotel Vaksincë Sllupçan
Nikushtak Likovë Orizare…
Në Karadak të Kumanovës
Një zjarrë një flakë një ankth.


Njëmbëdhjetë ditë ballë për ballë
Grykës së pushkës ia vunë krahërorin.
Nuk u zbrapsën trimat arbëror
Mateçit i zbardhën prag e oborr.
Mateçin e tyre e mbrojtën si kalanë
Djemtë e devotshëm që u vranë.


Bijt e bijat e kombit dhe tokës arbërore
Saliu, Iljasau, Faiku, Jetullahu, Emriu,
Llukmani,Visari, Isa, Labinoti, Fadili,
Mevludini, Gjylsera, Muzaferi, Ramadani,
Ismeti, Agimi dhe shumë të tjerë
Me plagë kulluar.


Populli do t’i mbajë në mëndje
Zemër e gji
Dhe s’do t’i harrojë kurrë
Këta engjuj të rinj.


Në Mateçin emri i tyre do të kujtohet
Pranë flamurit të Skënderbeut
Me gjakun e tyre pikuar.


Aty do të qëndrojë emblema jonë
E përjetsisë krenare
Sa të ketë kohë e hapësirë
Se u derdh gjaku për prag e liri
Për jetë e frymëmarrje të lirë.

Donnerstag, 12. März 2015

Gjëma e grave të dhunuara

Poezi nga Faruk TASHOLLI

Ne të dhunuarat e Luftës së fundit
Nuk jemi gra që ndërruam shtratin,
Për një copë turp të skalitur në ballë.

Guri idashurisë sonë peshon aq rëndë
Sa nuk lëviz në zemër. Po
Ai u thye copë-copë kur zbarkuan
Vrasësist e qakërdisur para këmbëve tona -
Të lidhura.

Dikush u vra pa e kaluar lumin
Dikush me fëmijën e shtrënguar për gjoksi
Duke ndjerë ndër dënesje-
Përqfimin e fundit.

E neve, oh, neve-o
Si nuk na mori plumbi?!

Ne u vramë në shpirt dhe aty,
Aty mbajmë vdekjen -
Si guvë me grykë të mbyllur.

Ne gratë e dhunuara në Luftën e fundit
Nuk kërkojmë më shumë se dashuri.

Vetëm ne e dimë çka është e shkreta
Për shpirtin e plandosur nga plagët dhe tash,
Ajo na mungon.

Mjafton të vijë pas shpinës sonë
Vetëm një gisht tregues dhe vrasja
Si refren i trishtë na shiton.

Nëse doni ta shihni vetëm për një çast lirinë
Si Kështjellë,
Ju lutemi, vini vesh në themelet e saj,
Aty ku u murosën klithjet tona -
Si trupi i Rozafës.

Donnerstag, 5. März 2015

Horrat po e çmëndin këtë vend

Poezi nga KOLEC TRABOINI

500 vjet na mbajti Turqia
na thosh fajin e ka Skënderbeu
dhe na bëri më të zi se dheu

pastaj na erdh si na erdh Pavarësia
Zogu vendosi pushtetin
tash fajin e kishte Turqia

erdhën fashistët, nazistët
dhe faji ju la Ahmet beut
mbretit që qafën e theu

pastaj na mbinë komunistët
na bënë të flisnim me gishta
fajin e kishte Zogu dhe Fishta

pastaj u gremis diktatura
doli në shesh një soj vneri
fajin e kish veç Enveri

pastaj na iku ky tjetri
në vend të tij erdh i gjati, i riu
fajin tash e ka veç Saliu

pastaj dhe pastaj dhe pastaj…
fati unë për të qesh për të qarë
tek ikim nga atdheu si të marrë

ku të vejë, ku të futet shqiptari
në burg, nën kërbaç, nën varfëri
të trajtojnë si qen e jo si njeri

kështu po na shkon historia
me udhëheqës bukëshkalë e pa mend
horrat po e çmëndin këtë vend.


5 mars 2015