Sonntag, 22. Februar 2015

Shoqata "Atdheu" kremtoi 7 vjetorin e pavarësisë së Kosovës


Nga Miftar ZAGRAGJA

Graz, Austri 14 shkurt 2015

Bashkim Shala, veteran i të gjitha luftërave në trojet shqiptare, z.Artan Kabashi dhe Vehbi Haliti nga Kryesia e Shoqatës Humanitare Kulturore Sportive,,Atdheu" në Graz të Austrisë, në krye me kryetarin e palodhur, z. Bashkim Shala,organizuan manifestim madhështor me rastin e 7-vjetort të pavarësisë së Kosovës.

Këta aktivistë, bashkëatdhetarë tanë, meritojnë respekt pasi që me punën e tyre treguan se si duhe ttë punohet me dashur e përkushtim për nder e lavdi të atdheut. Salla ku u mbajt manifestimi, ishte e mbushur përplot, kishte mbi 500 bashkëatdhetarë, ku në këtë mbrëmje vërehej atmosferë gëzimi e krenarie. Këngëtarët Smail Puraj e Rovena Stefa. e ngrohën atmosferën me këngët e tyre duke ngritur në valle e gjithë sallën.


Kremtuan të gjithë së bashku dhe kjo dëshmoi se shqiptarët janë të bashkuar pasi që pati prezent nga shoqatat shqiptare nga e tërë Austria. Mësuesja e shkollës shqipe znj.Bukurie Limani, nga shkolla shqipe në Graz, "Dituria" ,e hapi programin me ç’rast i përshëndeti të pranishmit në këtë pasdite festive. Pastaj tubimi vijoi me programin e nxënësve të shkollës shqipe. Pati një program të pasur artistik të përbërë nga recitale, vjersha dhe këngë, të përgatitura nga mësuesja e tyre. Me programin e nxënësve u ngroh edhe më shumë atmosfera e kësaj kremteje. Për këtë 7-vjetor të Pavarësisë së Kosovës, nuk u la pa u përmendur edhe jeta dhe vepra e Presidenti historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova. Po ashtu u shfaq një film dukomentar mbi vuajtjet, torturat e kombit shqiptar, për dëbimin i shqiptarëve nga Sanxhaku i Nishit dhe vendosja e tyre e dhunshme në Kosovë, 1878—1912, pastaj për vuajtjet e kombit shqiptar-“muhaxhirëve”, masakra në Çamëri, përmbledhje dokumentesh, që ndodhën gjatë viteve 1944 - 1945 në krahinën shqiptare të Çamërisë e deri te lufta e lavdishme e UÇK-së, vepra e komandantit legjendar Adem Jashari dhe sakrifica e familjes së tij e deri te Shpallja e pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt 2008.


Kryetari i palodhur i Shoqatës Humanitare Kulturore Sportive ,,Atdheu, z. Bashkim Shala i përshëndeti të pranishmit dhe i uroi ata për datën e 17 shkurtit, Ditës së Pavarësisë së Kosovës. Ai me këtë rast tha: “Jemi përpjekur që të jemi aktivë në jetën shoqërore, kulturore dhe sportive, kemi zhvilluar aktivitete të shumta si në veprimtaritë kulturore dhe ato sportive. Posaçërisht kemi qenë bashkë kur kemi shënuar ditët e lavdishme të historisë sonë kombëtare siç janë 28 Nëntori -Dita e Flamurit, 17 Shkurti – Dita e Pavarësisë së Kosovës dhe festat tjera me rëndësi kombëtare”.

Për ndër të festës, të pranishëm ishin edhe autoritetet shqiptare të akredituara në Vjenë.Ambasadori Roland Bimo, në emër të stafit të Ambasadës së Shqipërisë në Austri i përshëndeti dhe i uroi të pranishmit Ai mes tjerash tha: ”Dita e Pavarësisë është një ditë e madhe dhe një motiv për të gjithë shqiptarët kudo që janë, kudo që ata jetojnë dhe integrohen e tregojnë vlera të jashtëzakonshme të tyre nga burimet shekullore me bazament kombëtar pa harruar për asnjë çast përkushtimin dhe detyrimin që kanë ndaj atdheut. Kjo është vlerë e pa tjetërsueshme dhe kjo do jetoj brezave”. 

Në manifestim të pranishëm ishin edhe përfaqësuesit e Ambasadës së Kosovës në Austri.
Ymer Lladrovci, konsull, në emër të stafit të Ambasadës së Kosovës i uroi të pranishmit duke thënë veç tjerash se 17 shkurti, Dita e Pavarësisë së Kosovës, ka një domethënie të madhe për të gjithë shqiptarët kudo që janë. Ne, me 17 shkurt, Ditës së Pavarësisë së Kosovës,i treguam botës se jemi të aftë të krijojmë e të mbajmë shtet. Historikisht dihet se shoqatat kanë luajtur një rol me rëndësi në ruajtjen e identitetit kombëtar dhe këtë po e vërteton edhe Bashkim Shalën me shoqatën e tij “Atdheu”për çka e falënderoj”,duke përshëndetur të tubuarit.


Unioni i Shoqatave nga regjioni Stmk. z.Rifat Krasniqi nga Shoqata ,,Mërgimi“, Steyr z.Miftar Zagragjaj, “z. Ymer Aliu, nga shoqata “28 Nëntori” Kirchdorfi, nga shoqata “Kastrioti” Graz, nga shoqata “Belushi” Graz, dhe nga shoqata “Rinia”Graz.Aktivitetet e diasporës shqiptare në Austri kanë qëllim bashkëpunimin e organizatave shqiptare midis tyre si dhe bashkërendimi i aktiviteteve, për ruajtjen e identitetit dhe organizimit të mirëfilltë të diasporës shqiptare.

Pothuajse në të gjitha vendbanimet e Grazit, tash e disa vite jetojnë shumë shqiptarë, në numër më të madh ata nga Kosova, të ardhur në fillim të viteve të 90-ta, si pasojë e dhunës nga pushteti i atëhershëm policor-ushtarak serb i udhëhequr nga politika shoveniste e Milosheviqit. Shqiptarët e përndjekur, kanë gjetur strehim dhe ngrohtësi edhe në qytetin e Grazit më rrethinë në regjionin Stmk.


Shumica e bashkëkombësve tanë që janë vendosur në Graz më rrethinë, këtu kanë ardhur nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, nga Kosova Lindore dhe nga Mali i Zi. Që nga koha kur kanë ardhur e deri tash, këta bashkëkombës kanë arritur të ruajnë gjuhën, kulturën dhe traditën kombëtare shqiptare. Kurse bashkëkombësit tanë të moshës së re, të gjithë, pa përjashtim ndjekin mësimet në të gjitha nivelet e shkollimit, duke përfshirë këtu edhe studimet.


Shqiptarët që jetojnë këtu, kanë kontribuar edhe për grumbullimin e ndihmave për Kosovën. Në organizimin e Fondit të Trepërqindëshit dhe ai Vendlindja Thërret, “Ndihma për Drenicën”, “Ndihma për Shkollën shqipe”, “Gjithçka për Pavarësinë e Kosovës”, Fondit të Universitetit të Tetovës, Fondit ,,Liria kombëtare”, Kosovën Lindore, Shoqatës Presheva etj. Por nuk kanë munguar as aksionet tjera në të cilat kanë kontribuar bashkëkombësit tanë nga Grazi.
 

Integrimi i mëtejmë në jetën dhe shoqërinë austriake, gjithashtu do të jetë pikësynim . Por këtu do të jemi të kujdesshëm që njëherazi të ruajmë edhe identitetin, gjuhën, kulturën dhe traditën tonë kombëtare. Sidomos tek të rinjtë këtu në Graz, për t’u marrë me aktivitete të mirëfillta kulturore e sportive.

Organizimi i shqiptarëve është i domosdoshëm për të ruajtur gjuhën, kulturën dhe traditën shqiptare. Roli i mërgatës shqiptare për Kosovën dhe trojet shqiptare ka qenë dhe mbetet shumë i fuqishëm. Këta njerëz të vyeshëm gjithçka që kanë bërë, e kanë bërë në emër të përkushtimit për atdheun e tyre. Ata janë të vetëdijshëm se kështu kanë kryer misionin e tyre për pavarësinë e Kosovës.

Montag, 9. Februar 2015

Ragip Kçiku - Ikjet

Disa nga shkaqet

Mjaft po mundohem të jap argumente, përse nuk duhet të largohemi nga vendlindja por gjithmonë po më dalin dy kundërargumente! Kundërargumentet më të fuqishme kundër asaj që unë po dua të them janë: 

1. Unë vet jam emigrant...
2. Udhëheqja e dobët e shtetit apo shteti i lënë në anarki për nevojat e pushtetit.

Si mund të argumentojmë të kundërtën? Më i vogli jam nga të gjithë për të bërë një gjë të tillë por po jap vetëm ato që unë si vrojtues mesatar kam hetuar dhe përjetuar. Sa herë kem thënë se edukim kombëtar nuk është të flasësh për Skënderbeun, Ismail Qemalin, Hasan Prishtinën, Isa Boletinin, Adem Jasharin apo gjithë epopenë e UÇK-së. Këto i përkasin historisë dhe me to ajo duhet të merret. Një edukim kombëtar kombit tonë i mungon në Kosovë dhe Maqedoni ai nuk ekziston fare ndërsa në Shqipëri është i dukshëm. Nuk dominon por së paku unë e hetoj. E hetoj sepse janë njerëz të cilët lexojnë. Mendoj se me të lexuar qëndrojnë mbi mesataren evropiane. Janë më pak formalistë. Mundohen të jenë më racional dhe shumë familje kanë këtë parim gjë që në Kosovë dhe në Maqedoni është për t´u dëshiruar.

Shumë shqiptarë të Kosovës marrin borxh në bankë ose nga njerëz privatë 10 000, 20 000 euro për një dasmë, një fejesë. Ka të tillë që marrin borxh edhe për një syneti etj., ekziston edhe në Shqipëri por shumë pak në krahasim me shqiptarët e Kosovës.


Një shqiptar i Maqedonisë është i gatshëm të punojë tërë jetën për një martesë. Në shumicë dasmën e bëjnë për inat të fqinjit ose kushëririt. Ka nga ata që me qindra mijëra euro e stolisin nusen me flori! 


Kurrë një finlandez, çfarëdo qoftë ai, nuk e bën një gjë të tillë. Po pati para, bën dasmë, po nuk pati, dasma mbetet vetëm një akt që atij nuk i përket.



Martohen, lindin fëmijë edhe pa pas bërë dasmë.


Është bisedë e shpeshtë tek finlandezet: “Nuk pata para për ta blerë fustanin e nusërisë.” dhe tërë jetën vajton atë mungesë të aktit më njerëzor, shkrirja e dy shpirtrave në një!
Por borxh nuk ka marrë që të vuajë së paku një vit për gjërat e përditshme.
Tek ne dasmat e fukarenjve janë dasma megallomane që në perëndim dasma të tilla bëjnë vetëm milionerët.


Kur i sheh njeriu limuzinat 20 metra të gjata të cilat fabrika i ka bërë për delegacione shtetërore ose për milionerët që ka bota, njeriu mbetet pa mend! Shto dhe këngëtarët të cilët kanë çmime marramendëse dhe për një të tillë gjysmë anonim duhet pritur edhe në rend edhe një vit.


Kjo nuk ndodhë në Skandinavi. I heton larg gratë dhe vajzat vendore me luksin superior që kanë në krahasim me po shqiptaret që jetojnë në Skandinavi. Nuk ka vend në Evropën perëndimore ku fiton aq shumë këngëtari sa tek shqiptarët e Kosovë dhe Maqedonisë?! Ata nuk i falen kujt për biznesin që bëjnë. 


Habitem kur shkoj në Kosovë dhe fukaraja më i madhi do të shkojë dhe shkon në pushime në bregdetin Adriatik që nga Ulqini deri në Himarë më shumë ka shqiptarë nga Kosova se nga vet Shqipëria. Kë “luks” nuk po zgjatë dy vite por qe pesëmbëdhjetë vite dhe sidomos pas ndërtimit të autostradës.


Shqiptaret e Kosovës shpesh edhe tallen me “skandinavet” se janë demode. Po të shohësh skandinavet vërteta në raport me shqiptaret në përgjithësi hiq ato myslimanet se mbulohen dhe nuk ua le feja! Dallim sa nuk mund të besohet se jetojnë në të njëjtin kontinent. Secili do të mendonte se “ato” shqiptaret pra jetojnë në një shtet të pasur ndërsa skandinavet e vërteta jetojnë në një shtet të varfër.


 
Shqiptarët në përgjithësi i vret çmimi i dukjes!
 

Për një dasmë, “kanagjeq”, fejesë apo syneti, nuk ka grua që nuk shkon në floktore! Tani nuk dihet cila është nusja! Ahengje të tilla në Kosovë zgjasin katër muaj dhe rreshti për të rregulluar frizurën është i hatashëm; më i madh se për bukën me triska! Ato gra dhe vajza, nuk shkojnë vetëm një herë për një dasmë për ta rregulluar frizurën por shkojnë tri herë: natën e dasmës, ditën e dasmës dhe ditën e dytë të dasmës e quajtur “Dita e grave”.
 

Këto ose nuk e besojnë ose nuk duan ta besojnë se një punëtore skandinave me gjithë këtë standard që kanë luksi më i madhi mund të shkojë dy herë në floktore. Gratë të cilat marrin pagën minimale, kurrë nuk shkojnë në floktore. Ato i rregullojnë shoqja-shoqes flokët sepse kanë gjëra më parësore për të paguar. Drejtoresha e shkollës sime nuk ka ende telefon të “mençur”, ndërsa në Kosovë je jashtë mode si grua nëse nuk ke telefon të “mençur” edhe e papunë po të jesh.


Prej nga gjithë ky formalitet?! Prej nga gjithë kjo para tek të papunët?!


Një Evropian nuk merr para borxh për të bërë një pushim të tillë. Kur ai nuk ka para, e di mirë se duhet të rri në shtëpi dhe të kalojë sa më lirë dhe argëtueshëm që është e mundur.
Në Kosovë nuk dihet kur është natë e kur është ditë. Kur është ditë pune e kur ditë pushimi. Kafenetë janë plot patën apo nuk patën para! Kurse një emigrant sapo të gjej një punë jashtë orarit të punës, pa hezituar e pranon si një mundësi për të rezervuar diç...


Sa është i mësuar një shqiptar që të jetojë në kushte normale, d.m.th. pa luks? Sa është edukuar shqiptari që të bindet se jeta në kurbet është e vështirë dhe e parespekt?! Sa është folur se një kurbetçar vetëm si rast mund të jetë i suksesshëm jashtë atdheut sepse ka mijëra mungesa të cilat nuk e lejojnë të jetë i barabartë me vendasit, që rrallë ndodhë në Kosovë. Nuk duan të punojnë!


Një rol shumë negativ kanë luajnë dhe luajnë mediat e Kosovës dhe të Shqipërisë gjithashtu! Programet e tyre me kurbetçarë janë përplot romantizma. Ata marrin rastet për ta plotësuar shikueshmërinë. As një program televiziv nuk merr një intelektual të mirëfilltë që të tregojë se çfarë në të vërtetë është jeta e kurbetçarit n ë përgjithësi! Ata flasin për futbollistë, këngëtarë, ahengje të ndryshme pe¨r ditët tona famëmëdha të pavarësive, të “flakëve” të ndryshme. Ndonjë biznesmen të suksesshëm por nuk flasin për njeriun i cili punon 12 orë në ditë në Evropën me të drejtat e punëtorëve! 


Nuk ju tregojnë se çdo evropian e ëndërron të ketë një shtëpi banimi më vete me oborr ku mund terri i qetë pa zhurmën e mijëra hapje-mbylljeve të dyerve të një pallati të cilat dashtë e padashtë nuk të lënë të bësh qetësinë tënde. Thjeshtë nuk marrin njerëz të cilët e njohin jetën dhe mënyrën e të jetuarit në esencë të Evropës perëndimore dhe të Kosovës.

Samstag, 7. Februar 2015

Austria dëshiron të shfrytëzojë potencialin e emigrantëve

Shoqata: ”Forumi i Qytetarëve të Wels-it” organizoi një diskutim në temën, Emigracioni dhe Ekonomia

Shkruan Ramiz Selimi

Duke e parë që 30% e qytetarëve në Austri kanë prejardhje të huaj, ekonomia e vendit është orientuar kohëve të fundit për të marr maksimumin e potencialit ekonomik dhe intelektual nga kjo shtresë e qytetarëve. Ekspertët ekonomik e shohin tepër të rëndësishëm integrimin e tyre në sektorin e ekonomisë dhe sugjerojnë kompanitë austriake të ofrojnë ndihmën e tyre, si dhe emigrantët të marrin guximin në themelimin e kompanive të reja,  shteti dhe oda ekonomike do të ju dalin në ndihmë.


Shumë emigrantë në qytetin e Wels-i dhe Austri të Epërme janë duke drejtuar me sukses shumë biznese, ose janë të angazhuar në ndërmarrjet e shumta të vendit dhe në këtë mënyrë janë një pjesë e rëndësishme e ekonomisë dhe shoqërisë austriake.
Me Iniciativën Bashkimit Evropianë për të pasur bashkëpunim të përbashkët të kulturave të ndryshme në Wels, u krijua shoqata “EU Bürger Forum Wels” për të ndërlidhë këto kultura të ndryshme dhe më qëllimin e krijimit të urave ndërlidhëse ekonomike. Në kryesinë e shoqatës është e angazhuar shqiptarja Z. Ina Rexhepi. Kryetar nderi është edhe deputeti PE, Dr. Paul Rübig.


Çfarë bëjnë emigrantët për ekonominë dhe shoqërinë austriake?

Në këtë diskutim u tha se vetëm në Wels jetojnë mbi 13000 qytetarë me shtetësi të huaj, të cilët vijnë nga 100 kombe të ndryshme. Kur këtij numri i shtohen edhe qytetarët e natyralizuar, atëherë mund të konstatohet se mbi 30 % e qytetarëve kanë sfond migracioni. Ekonomia e vendit është duke u varur gjithnjë e më shumë nga kjo shtresë e shoqërisë. Prandaj, shoqata në këtë mbrëmje diskutimi ftojë në podium njerëz të fuqishëm nga ekonomia dhe disa kompani të suksesshme me rrënjë nga emigracioni.


Kryetari i Odes Ekonomike nga qyteti i Wels-it Josef Resch i cili është edhe pronar i kompanisë së njohur në Austri “Resch”,  tha se ekonomia austriake ka kompani të shumta të suksesshme të cilat udhëhiqen nga emigrantët. Funksionimi i ekonomisë sonë nuk mund të imagjinohet pa forcën punëtore të emigrantëve. Por, kjo shtresë kanë më shumë potencial, ata mund te ofrojnë me shumë, idetë e tyre ekonomike do të mbështeten. Në podium ishin të ftuar gjashtë sipërmarrës nga qyteti i Wels-it, disa prej tyre ishin fëmijë të mërgimtarëve, pra gjenerata e dytë, kishte edhe sipërmarrës që kishin emigruar vetë.

Tre prej kompanive të suksesshme të prezantuara në mbrëmje ishin kompani të udhëhequra nga shqiptarët. Kompania e reklamave “REX” me Ina Rexhepin, pastaj kompania e Shyqeri Bytyqit “BB Elektrotechnik”, si dhe kompania e Emin Elshanit “TandemTeich”. Interesant ishte edhe kompania e emigrantit turk Ersin Yasillitas “Trendworks”me 280 të punësuar. Dy kompanitë tjera i përkisnin emigrantëve kroat.

Të gjitha këto kompani treguan për përvojat e tyre me punë të pavarur, për mënyrat dhe vështirësitë që ka një kontraktues i pavarur, qëllimi i këtij podiumi ishte që emigrantët të mund të mësojnë nga njëri-tjetri.
Kompanitë treguan edhe për problemet që hasin me paragjykimet e vendorëve, krahas thithjes se potencialit ekonomikë nga emigrantët, u kërkua që të punohet në heqjen e barrierave të paragjykimeve. U kërkua qe shteti austriak të investojë më shumë ne gjeneratën e dytë të mërgimtarëve, duke i angazhuar ata në marrjen e përgjegjësive.

Shyqeri Bytyqi tha se një kohë te gjatë pata dhimbje për atdheun, por tani sa herë që vizitojë Kosovën, pas një jave po kam dhimbje edhe për Wels-in, kjo tregon se emigrantët e integruar mirë kanë dy vendlindje.

Freitag, 30. Januar 2015

Zbrazja e Kosovës nga të rinjët, mallkim për shtetin!

Nga Florim ZEQA

Emigrimi kjo plagë e vjetër s'ka të ndalur për shqiptarët, sa vjenë e thellohët akoma më shumë. Emigrimi është zgjidhja e fundit në jetën e njeriut. Kur humbën të gjitha shpresat për jetë në vendin amë, si e vetmja rrugë e shpëtimit mbetët largimi nga vendlindja. Por jo të gjithë edhe e gjejnë shpëtimin në rrugën e pa fundë të mërgimit.

Ndodhë që disave t'ju buzqesh fati, por në këto kohët t'pa kohë, të pakt janë ata që ja dalin më sukses në rrugëtimin më peripeci te shumta.


Duke i humbur kështu të gjitha dritat e shpresës për një të ardhme të ndritshme në Kosovë, në vendin ëndrrave e shpresave të gjata, kur nuk shifet më as një dritë e vogël në fundin e tunelit të gjatë të pritjës, atëhere njerëzit janë të detyruar të marrin rrugën e mërgimit.
Është tepër e dhimbshme kur dëgjon që familje të tëra, të lodhura nga skamja e denigrimi social, nga humbja e të gjitha shpresave për një të nesërme më të mirë në shtetin e lirë..., më lotë në sy, më dhëmbje në shpirtë mbyllin pragun e shtepisë së tyre, për t'u nisur drejtë një shprese të re.


Është shumë e dhimbshme kur femijëve iu ndërpritet femijëria në vendin e tyre; kur nxënesit ndahën nga shokët e klasës, nga mësuesi që ua mësoi alfabetin e gjuhës shqipe, nga familja e farefisi i tyre, ndoshta për të mos u parë më kurrë më mes vete !
Shuarja e shpresave, e ëndrrave, për të krijuar lumturi të përbashkët familjare në shtetin amë, në vendlindjen e tij është gjëja më e dhëmbëshme që mund të përjetoi njeriu në jetën e tij.


Para shtat viteve, kremtimet e gjata të pavarësisë ngjallën shpresa dhe gjallëri në jetën e qytetarëve kosovar. Të gjithë prisnin zhvillimin ekonomik të vendit, prisnin investime vendore dhe ndërkombëtare që do të gjeneronin hapjen e vendeve të reja të punës, ngritjen e mirëqenjes qytetare,...të gjithë prisnin qeverisje të mirë dhe transparente.
Mirëpo me kalimin e ditëve, muajëve dhe viteteve filloi të zbehej dhe zhbëhej shpresa e qytetarëve për jetë në shtetin e tyre të pavarur.


Mbase zgjedhjet e fundit parlamentare ishin rasti i fundit për kthimin e shpresave të qytetarëve. Atëherë kur të gjithë ishin në pritje të ndëshkimit të keqeverisjes shtatvjeqare, të atyre që katandisen shtetin dhe thyen shpresat e shqiptarëve, ndodhi e kundërta,...shpërblimi qeveritarëve të korruptuar u erdhi nga subjekti më i madhë opozitar, nga subjekti me traditë më të gjatë politike dhe demokratike...


Ikja e të rinjve nga Kosova nuk ka të ndalur, pothuajse çdo ditë nga stacioni i autobusëve në Prishtinë dhe nga qendrat e tjera të Kosovës, numër i madh i kosovarëve (shqiptarëve) mbushin autobusët e linjës Prishtinë- Beograd për të vazhduar për Hungari, me destinacion drejt vendeve të perëndimit.


Emigrimi është bërë plagë e pashërueshme e popullit tonë, arsyet e ikjes së një numri të madh të qytetarëve janë kushtet e vështira socio-ekonomike,...situata e rënduar politike dhe e papërspektivë ka quar në humbjen e shpresave për jetë dhe ardhmërinë vendin e tyre.
Prapavija poashtu është politike, objektiv i kahershëm i fqinjëve tonë verior për zbrazjen e Kosovës nga popullata shqiptare,....këtu nuk përjashtohen as marrveshjet e fshehta të Serbisë me disa nga shtetetet evro-perendimore,...politikajt tonë të mjerë më tepër janë spektator se vendimarrës në shtetin e tyre,...si gjithnjë përfitues të këtyre situatave janë kontrabanduesit e njerëzve në bashkëpunim me qeveritarët andej dhe këndej kufirit !
Largimi në mënyrë masive i të rinjëve dhe familjeve shqiptare nga Kosova i ditëve të fundit e rrezikon të ardhmën e vendit nesër. Mallkimi dhe rënkimi i të ikurve me shpirtë të thyer nga vendlindjet e tyre ndjellë kob për shtetin e Kosovës

Montag, 26. Januar 2015

Ju martir, legjendë lavdie...


Fran UKCAMA

PARARËNDESIT E LIRISË
/ Jusufit, Bardhit dhe Kadriut /

Ata ishin tre heronj,
Si bilbila në degë të qershisë,
Ata marathannomakë,...
Prarëndës të lirisë..
 


I pari Jusuf Gërvalla,
Prush i atdhetarisë,
artist naltsive të rralla,
i Kosovës, i Shqipërisë.


Krahu i tij doli vëllai,
Bardhoshi si një petrit,
Ndër beteja kurrë s`u nda,
Kurrë s`e ndjeu veten ligsht.


Të dy si lisa në kambë,
Lisa rritun në thep gurit,
Ata ketej kishin një amë,
Ketej në Palç, në fis t`Mërturit .


Mes dy vllazënve qe një trim,
që nuk pyti si asht deka,
zani i tij piskamë, kushtrim,
qe ky ishte Kadri Zeka!


Ata qenë, por na i vranë,
Ata ranë heronj lirie,
Ata janë gjallë mbi të gjallë,
Bijë Kosove, Arbënie !


Na i vranë në pabesi,
Udbashët ujkonja krimi,
Ata rrojnë në përjetësi,
Sa të jetë rruzullimi.


Ajo ditë, ditë veshun në zi,
Dita ish 17 Janar,
Viti 1982,
Në Mynyh, ndodhi kjo gjamë...


Ah kjo gjamë për tre heronj,
Tronditi shpirtin e Kombit,
I kujtojmë e s`i harrojmë,
I thërrasim mot pas motit.


Çohuni o djem sokola,
Gjumi ju nuk u ka hije,
Ju kërkon ju Nana, Kosova,
Ju martir, legjendë lavdie...


Ju kërkon në kambë liria,
Ju e mbollët me gjak zemre,
Ju ka në ball tanë Shqiptaria,
Si tre yjet e një nëne!

Kultura moniste...

Opinion nga Afrim Caka

Të gjitha ato mendime e qëndrime, në esencë, antidemokratike e intolerante, në vend se të merreshin me qëndreshmërinë e argumenteve dhe thelbin e vetë çështjes kontestuese, u morën me sakrilegjin e blasfeminë e nënave gjakovare! Ç’është edhe më keq, qeveria e Mustafës bëri përpjekje që edhe institucionet të viheshin në shërbim të këtij anatemimi. Shembull tragjik është përpjekja e kryeministrit, Jabllanoviqit dhe e Kimetes, që këtë institucion të lartë ta komprometojë në këtë fushatë bolshevike. 

Çdo përpjekeje për të ngritur mendimin individual në qëndrimi institucional nuk mund të pagëzohet ndryshe pos antonimi e demokrracisë ëshë e tolerancës. Pas gjithë atyre shpifjeve deniguese shtrohet vetëm një pyetje: çfarë do të pësonte një “kryeministër” zuzar pa kredi kombëtare, e morale në një mjedis si ky yni, pa frymë demokratike e tolerante. 

Është psikologjia e servilizmit e puthadorës ajo që indentifikohet me regjimin dhe mungesa e kulturës demokratike ajo që u krijon njerëzve paragjykime, si pengesë serimze e gjykimit të drejtë intelektual. Pritjet e tilla për gjykime aprioristike, vetëm dyngjyrëshe zi e kuqë, janë prirje që mbizotërojnë në mesin e kësaj qeverie. Mund të jetë kjo mendësi kompleks i krijur nga dominimi i huaj, mund t’i detyrohet edhe sundimit të gjatë të ideologjisë moniste, mund të jetë, mbase, edhe një farë instinkti natyror i pajtimit aprioristik të liderve politik me pushtetin, për shkak të varësisë së tij nga sutoritetet pushtetore ose nga intereset që do të mund t’i përmbushte. Por, sidoqoftë, mendësia e gjykimit ekslizivisht dyngjyrësh, që është mjaft e pranishme në mjedisin tonë, të njerëzit e korruptuat, te njërëzit e harçit e dallavereve, shfaqet rëndom sipas formulës së monizmit primitive: në mos qofsh s’je me mua, atëherë vetvetiu je kundër meje; në mos qofsh me mendimin tim, atëherë vetvetiu je kundër tij! 

Kjo është e papajtueshme me mendësinë demokratike dhe të tolerancës, me pikëpamjen modern të mendimit dhe të qëndrimit demokratik ndaj shtetit dhe shoqërisë. Vlerësimit e gjykimi bardhezi është vlerësim e gjykim joparimor, totalitar, i politikës së krijimit të armiqëve dhe antidemokratik, pra është vlerësim e gjykim i çastit nga një parti apo i liderit të saj. 

Euforia dhe mungesa e racionalizimit në vlerësime e gjykime, në sjellje e qëndrime, si dhe animet joparimore, janë të pranishme në mjedisin tonë. Ashtu siç dimë të krijojmë e ngremë rrufeshëm, pa kritere e arsyetime të logjikshme, ashtu dimë edhe të mohojmë e shembim idhuj e qëndrime dhe të ndërrojmë bindjet tona. Mbiçmojmë e përçmojmë shpeshherë kuturu, pa kritere e mature të nevojshme. Sillemi ndaj të huajit me inferioritet e srvilizëm dhe e çmojmë më shumë se veten, bëhemi të sjellshëm ndaj tij, ndërsa të vrazhdë ndaj vetes, pos mendësi e skllavit, një psikologji puthadore, dallkuake e shpirtrobi! Partit politike në Kosovë si ato markësiste ofërojnë mjaft shembuj ilustrues.

Prirjet për anatemimin, ekskomunikimin dhe etikimin e atyre që nuk mendojnë sipas ideologjisë moniste, përkatësisht të mungesës së lirisë demokratike dhe të tolerancës shoqërore. Shprehja e lirë e ndërgjegjes, e bindjeve dhe e mendimit të argumentuar është qenësi e parimeve të mendësisë demokratike, kurse pastrami e denigrimi i kundështarëve politikë, intelektualë e ideorë është arbitrarizëm klasik, që nuk mund të justifikohet me asnjë arsye, madje as me raison d’état (arsyen shtetërore)!. 

VOLTERI ka quajtur përbindësh çdo LIDER PARTIE që përndjek tjetrin për arsye të mendimit të kundërt me të, mbase për faktin se është, siç do të thoshte Rusoja, gjë shumë e rrezikshme kur interest private ndikojnë punët e shtetit! Mendimi vërtet demokratik dhe qëndrimi kritik ndaj çështjeve të ndryshme duhet të jenë të shkarkuara nga çdo ideologji partiake. Nuk mund të quhen sot demokratik, shembjes së komunizimit, medimi e qëndrimi antikomunist, aq më pak mund të jenë mjet i sjelljes antidemokratike as është, as mund jetë vetvetiu demokratizëm, siç po veprohet sot në disa parti po;itike postkomunsite. Në shoqërinë e mirëfilltë demokratike mund të flitet dhe duhet të flitet, pa tabu e pasoja, për të gjitha çështjet që e mundojnë atë. Pa kritikë intelektuale, s’mund të ketë as liri intelektuale. 

Çdo formë përbuzjeje – ka thënë A. Kamy – në rast se ndërhynë në politikë, përgatit ose vendos fashizmin e kuq, Stalinist!

Samstag, 10. Januar 2015

Seli Murati - Një tufë me poezi


JE ENGJËLL I VARGUT TIM

Ti engjëlli i vargut tim 
ti më pikturoje ëndrrat e mia
botën time, ylberin e qielli tim  
ti engjëll rreze dielli 
ti je pjesa më e embël
aroma e shpirtit tim .. 


Ti je vala e thellësisë se shpirtit 
në vargun tim e mbështjellur 
përjetësisht me pelhurën e mendafshit
sot gjithçka po merr emrin tënd.


Më thuaj në cilën petale 
e shkruajta emrin tënd
në aromën e trëndafilit
nën lulen e çelur
në muajn mars pranvere
në vargun tim që shkruhet
si kujtim dashuria jonë. 


Ti xixëllonja e zemrës
që lind nën çerpikët e syve
që tretesh në shikime
që ndrit dhe shkëlqen si vet ëndrra. 


Ti je kënga e mëngjesit që më zgjon 
ti je buzëqeshja që ndriqon rrugën time
engjëll i vargut tim
ti erdhe  si një engjëll nga qielli
rrotullohem  pranë teje si ni ylli vetëm. 


Me atë shkëlqimin e syve të ty 
vështrimi im me ngjyrën e shpirtit 
një emër lotesh vështron sytë e mi
çmallosem pak çaste
mbi heshtjen tënde të ndriquar
si rreze dielli  më ledhatoje.


Çdo petale trëndafili ka një mallë 
gjithë aromën që e kanë petalet 
në vargun tim ka burimin veq të ti
ti je engjëll i vargut tim. 


Ti je era e ngrohtë që më sjell kujtimin 
mbrëmjet  e bukur që  rri këtu  në shpirtin tim
në krahët e tu e mbështjellur fole 
që shpreh ndjenat fjalën të dua 
ti je dashurija ime më e çmuar ,
dashurija ime e pastër.
 


AROMË E DASHURISË 

O erë dashurie e bukur e kësaj jete
gatuar me gurë dhe e ngjeshur përherë
sinonim butësie e gatuar nën dhunë
afrohemi që të puth aromën e dashurisë. 


Ti edhe ajo ndihmuat  këtë rrëmujë sot 
në rreze dielli shkelë nga therra në therrë
ty hijet nuk ti vijëzova  për të mos varguar lot
loti dhe vetë dashuria  një natyrë kanë sot.


U betove e premtove aq shumë , apo nën gaz ishe 
kotesh në shishe me ëndrrat e dashurisë
kalorësit ecin  mbi vrragët e dashurisë 
e ti fshehurazi përgjon të dashuruarit, kujton ankthet e rinisë.




LOTI 

Zbret heshtja dalëngadalë
këtë nate dëgjohen hapat largohen
çdo natë trishtimi gjumin ma zgjon
çdo ditë uijetet malli me lotët e mi
mallëngjyeshëm përplasur në kujtimet 
me emrin tënd thur vargje ndjënje pikëllimi.  


Nuk ka mall kujtimi yt
nuk të merr ty malli, jo 
ma dhurove helmin
dhimbjen e lënduar në shpirtin tim
ti fshihesh si hije e ftohtë
e mua ma lë trishtimin.


 Heshtjen e more më vete
flet dhe i përgjigjes vetës tënde 
pse ty nuk të pikon loti 
Nuk duron syri i lotuar 
gënjeshtrën dhe pretendimin
fjalët e  kota 
të dua zemra ime përjetësisht. 


Ah sikur të jenë lotet e fundit
kur sytë presin ledhatimin e lehtë të erës
që ndjenjat ti  barktisen
në iluzione ëndrrash hije trishtimi. 


Kujtimi i vërbet , fare vetëm
pranë vetmisë 
duke na kërkuar me lot në sy
për ti treguar 
se dashurija gjithmonë vdes vetëm
jetë tjetër ,njeri- tjetrit për të harruar
për ti treguar se gënjeshtra jote 
e vërtetë pretendimesh dhemb. 


Sytë e mi ndjenkin sytë e tu në cdo levizje
hap krahet drejt ty fluturoj
imagjinon vetmuar
në kujtimet me lotet e tu 
ti thave dashurinë e humbur 
braktise shpresën e theve besën. D 



LARGËSI HESHTJE MALLI  

Pse ky diell nuk lind më
zogjtë nuk fluturojnë
nuk po këndojnë më
sytë lotojnë 
zemra ndjen dhimbje 
sa ka deti ujë ,krypë e zallë 
zemra im për ty ka mallë 
ëndërruam njohjen tonë se bashku
u njohem,u dashuruam bashkë 
por përseri mbeti si një ëndërr. 


Në valët e detit përfytyroj
fytyrën tënde 
në rërën e lagur 
shkruaj ,të dua  D
nëse për mua mendja s'të hiqet
për mua zemra të digjet
afrohu dhe pritëm pak
se do të vi ngadalë të them të dua. 


Jam zbrazur si një kupë vere
sytë ngulur diku 
si një pikë bosh kujtime, lë lumturinë
ti ëndrrën nuk e bëre relaitet
por e lë zhgënjyer e rënkuar 
si një lule pa ngjyrë në vazo 
e harruar e tharë e tretur 
ku ti shpirtin ja lëndove asaj
me fjalë të kota bosh,që ti i flisje. 


Me çfarë ta mbush këtë zbrazëti 
unë jam këtu pikëllueshem 
duke kërkuar ëndrrën
që ti ta bëje ralitet 
gjurmët mbeten kujtim bosh. 


Çdo natë në ëndërr të shikoj
përqafuar s'bashku ne qëndrojmë
u i afrohem zemrës tënde
dhe të them me embëlsirë
se të dua zemra ime
gëzimi im je ti. 


E di është vështirë të besosh
se jeta këto na i ka dhuruar 
por dashurinë që kam për ty  D
Besoje është dhuratë më e çmuar
do mundohem të fle pa ëndërr
e kur të agoj mëngjesi
do të zgjohem përseri bosh.


 

PA TY  LOT I HESHTUR

E mbolla dashurinë në sytë e tu
ti erdhe si një engjëll nga qielli
rrotullohem pranë teje si yll i vetëm
ai shikimi si i syve të tu
si rrezet e diellit më ledhatoje
ti dielli im,vala e thellësisë e shpirtit
mbushur plot dashuri e gjithe 
kujtimet palosur përjetesiht.
 
Pa ty, ky loti i heshtur i trazuar
më shumë mallë loton i heshtur
besimin e zhgënjyer e gëlltit
mallkuar emrin e gabuar
në vargjet e vargut tim 
edhe pse nuk i ngjanë më shpresës
ka një shpirt që vuan për të dy. 
 
Jo mos harro ,shpirti im ty të do
e kur nuk të shoh zemra më qanë
ti një ditë do ta kuptosh
që s'do të më kesh më
do lexosh një kujtim pa mbarim
lotin e heshtur pengë në zemër
dije jeta pa ty ska më vlerë.
 
Për mua do të ishte 
më i madhi shpërblim
nuk e di ,përse ti rri kaq larg
në heshtje e di 
heshtja jote është fajtor 
fjalët e tua i kujtoj me mallë
kur të shoh fotografitë
zemra mua më gënjen
mendoj se dikur ti prap po vjen.
 
Pranë dritarës t'pres për çdo natë
po i shikoj yjet
natën mes territ kërkoj ftyrën tënde
me zemrën t'thyer as gjumi spo më zë
loti i heshtur ëndrrat po mi zgjon 
mëngjesi pa ty nuk po agon
zemra për ty vetëm vajton.
 
Buzëqeshja jote shumë po më mungon
mbeti një kujtim i vërbuar përmallimi
e ti mos harro se pa mu do ta kesh ma mirë
dashurija jonë nuk harrohet lehtë
tek ty lindi ngjyra e kuqe 
të pres në ëndrrat e mia të vish si engjëll
të shoh mëngjesi më gjen me ty. 
 
Lutjet e fshehura në grykë më mblidhen
loti i heshtur formohet emri yt 
si melodi e fjalës tingëllon
ajo është mbush plot me dashuri
të prek në nëtët 
flakë zjarri, vetminë mbulojnë
Si dreqin thellë në gjak ti më ke hyrë
dhe thojt e mallit përbrenda po më shpojnë
pa ty loti heshtur dhimbja ime e fshehur
mori ëndrrën time dhe shkoj.



VETMUAR


Një urë mes yjeve
një lumë ndjënje
një magji e vërtetuar
një ylber ndjenjash
një shekull në një sekond. 


Një yll i vogël që shkëputet
në natën e pa kënduar
që mbetet në vetmi pa fat 
i vetmuar lot nga syri im pikon
dhe unë që pranë nuk të kam
vetëm ty zemra të don
dhe kurr nuk të harron. 


Lot nga syri më pikon
loti po më mundon
për ty mbytem në vaj
ti, dashuria kurr më shkoj
zemrën ma lendon 
pa ty unë shpresa nuk kam
e vetmuar po vuaj. 


Kam kalue oqeanet e kohës 
për të gjetur dhe të kam gjetur
në thellësinë e një deti të panjohur
në një siperfaqe të yjeve.


Udhëtimin nisa e gëlltitur mes ankthit
një burim ujvarë e s'mund të shpetoj
u luta e etur mes lotesh shpirti më dhemb
vazhdo dhimbjes dhuratën e trishtimit
që ma dhuroj dashurija : D
vazhdoj e zhgënjyer gëlltitur si pengë 
për një dritë të vetmën shpresë. 


Sa lule ka pranvera të gjitha kanë aromë
por më e bukur është dashurija e jonë
unë të dashuroj dhe nuk të lendoj
unë kujtoj dhe nuk të harroj
unë duroj dhe shpresoj
unë vuaj por nuk të tradhetoj. 


Dashurija të djeg pa pas zjarr
ajo të vret por nuk sheh varr
ajo të mbyet pa oqean 
ajo të plakë pa qenë i burgosur
ajo të vret pa qenë i varrosur
në fillim të jep pak jetë
pastaj të mbyet me të vërtetë.


DUA


Dua të jem pjesë e jetës sate
dua të jem pjesë e trupit tënd
dua me ty të më agoj dita
dua shkëlqimin e diellit
në sytë e tu të të shoh
ishe rrezja e hënës
në nëtët e errëta
nëpër të cilat kalova. 


Tani u zhduke nga unë
natyra mbeti në errësirë
nëpër të cilat kalon jeta ime
shpresa se bashku më të
u zhdukë në pakëthyeshmëri
e sebashku më të dhe unë. 


Natyra do të jetoj jetën e saj
do ti mungojnë ngjyrat e ylberit
që e jetësojnë dhe e zbukurojnë
jeto natyrë, jeto jetën tënde ti
se ylberi do të lind përseri 
jo për mua vetëm për ty.


 

MË MUNGON SHUMË

E brengosur ndihem e huaj
eci rrugës se vetmisë
mungesa jote më bën të vuaj
të deshta dhe do të dua. 


Fati i mallkuar s'na bashkoj
dhimbje pa masë na dhuroj
ndonjëherë dua të fluturoj
të vi tek ti,të çmallos
mugesën e përmallimit
që kam për ty D. 


Të vi me fluturim
të tregoj se sa shumë 
ti po më mungon,vuaj
Qaj me vajë të madh
Po kot ,këta lot po pikojnë
nuk vlejnë aspak.


Më ka marr malli të të shoh 
më ka marr malli për shkëlqimin e syve tu
për buzëqeshjen tënde për shakat e tua 
që sot i kujtoj dhe qesh mes lotve
shpirti i përlotur loton e përmalluar 
mungesa jote i mungon.


Më ka marr malli të dëgjoj 
emrin tim nga buzët e tua 
fjalën të dua 
fjalën ti je engjëlli im S
jeta ime 
po ti e tradhëtove. 


U bëra melodi e jetës sime
e vetmuar e përzier loti me aq pikëllim
dhimbja e asaj ndjenje të trazuar
e mallëngjyer e heshtur 
me zemrën e trishtuar 
dhimbja në shpirt rënkon 
mungesa e përmalluar 
ngel plgë e pasheruar përjetësisht. 


Vetmuar humbet si pikë loti 
kujtimet mi sjell era 
ditë të gjata ,nëtë pa të fjetura
mbeten gjurmët tona në amshim
Vitet pas na lënë gjurmët 
që ngelen pa ngjyrë. 


Je ti ai që nuk e ruajte 
Lumturinë, kënaqësinë
dashurinë që ndertuam 
i mbollem bashkë fjalët e bukura 
në vargun tim ruj emrin tënd : D
ruaj plot kujtime fjalësh 
drita e syve të mi 
zemra e jetës ërgjithmonë. 


E ndjej si ngoroh ky diell
i kaltërt është ky qiell
dashurija jonë jeton vetëm këtu 
me shpirtin tim 
qarkullon në vënët e gjakut të trupit tim 
të kthehem pranë teje si më parë
ujvarës se lotit zjarrin e mallit të ia shuaj.




ËSHTË FESTË 

Dy gota të zbrazëta
me përcjellin vërdallë
m'i shpalosin kujtimet 
më mbajnë pengë një mallë.


Këtu festohet 
lehtas të gjithë këndojmë
të gjithë kokë me kokë
pohojmë e mohojmë
ritmin e valles e zemrës 
kërkojmë më kënaqësi
nga syri në sy. 


Shoh dy gota tjera 
Dikush parreshtur i cakërron
të lumturit apo të zhgënjyerit
kush kujt ia gllabëron. 


Më pas shikoj gotat
i thyen në copa e therime
vërtetë ishe ti që mbushe gotat 
ti që zbraze jetën time.



ÇASTE JETE 

Gjëmojnë çastet ndalen në jetë
ashtu si ngacmojnë rrazat renditur keq e shëmtuar
tregimet mbase bejnë shumë dekor o dhimbje
që hedhin  në prush e herë hedhin në borë.


Renditen tregimet me ditë e javë, për rrugë të gjatë
dëgjojmë e përbihemi , sa keq
ngase tregimet nuk janë gjithmonë dekor e stoli
vazhdo tregimin , jetojmë si do ti. 


Me vargjet e para , lajthitje  
e mbështolle puthjen ,përqafime në atë natë 
natë më e lumtur e jetës sime me ty 
u përcollem në aeroprt, vendosem për çastie jete
për ardhmërinë bashkë me ty 
unazën e premtuar të martesës për të jetuar bashkë
për fustanet me kurdele ,shkëlqyer me këpucë feste
tregimet u bishtëruan vetëm atë natë
nuk u promovuan serisht unaza e premtuar 
ishte fat i një çast jete.




 PAS TEJE

Ato që këndonin këngë përmallimi ikën 
akrepat e orës premtojnë një ditë, një shpresë
mbytur në fytyrën e vrënjtur kam mallë 
zhytem thellë në kujtimet e buzëqeshjes. 


Ike edhe pse nuk deshte , përendoj 
turbullë jete, si mund të kuptoj
të gjitha ecën e ecën mbrapshtë
ngase u lënduam keq , pa ditë e pa dashtë
fjalët ngelen gjurma jete, kjo ishte tradhëti. 


Tani përdja e syve u nxi , ndjenjat fshehen
shihemi në zhdukmëri hapësire
dëshpërimin se do njeri
ëndërra mbaroi,unë erdha rastësisht
përseri nuk erdhe ti.


KUR SEZONI TJETËR TË VIE


Në flokët e dëborës ndodhem unë
Bie lehtas mbi çërpikët e tu
Shijoj aromën e shikimit tënd
Rreshqas lehtas në mollëzen e skuqur
Më shumë nga dashuria se nga  të ftohtët.
Përkëdhel faqet e tua prush
Bardhësinë si vello hedh kudo
Ti ecën më shikon, më shkel 
bën topëza më mua
me të tjerët luan, më hedh,më mbledh
mbi mua lë gjurmët e përjetshme
rrëshqet me ski,shtrihesh ,hap dhe mbyll krahet
një engjëll formon
atë do e marr me vete
kur të shkri
do të pres përseri
kur sezoni tjetër të vie.


 

MË DHE FLAKË MALLIT TIM 

Eja shuaje flakën e mallit tim
ma shkund pluhurin 
nga gjaku i trishtë që është mpikosur 
nën ngjyrën e shpirtit 
tek  puthet me mallin tim , emri yt 
si trëndafil i tharë ngacmoj kujtimet
aroma u hap gjithkund. 


Ah ky mallë që më thërret 
marrëzisht në emër 
fjalët dallgëzojnë zemër
kujtime të frymëzuara si gjithmonë 
trazojnë rrugën time të trishtë
nën lëkurë ndjenjash 
mendime strukur e vetmuar 
mallit tim të flakur e  lotuar 
syri im në errësirë
prita dirtë nga ti të ndriqoje. 


Ajo natë ishte shumë e gjatë
ti erdhe tek unë si një magji 
në mes teje dhe meje 
lindi dashuria mes nesh
erdhe ti mi solle buzëqeshur 
tingujt e mbrëmjes 
me fishkëllimin e gjetheve 
puthjet e tua rriteshin 
në melodinë e shpirtit 
ti dashuroje heshtur tek më shterngoje 
ç'dhuratë për mua sot
melodia e zemrës tënde është shoqërusi i natës.


Me frymëzimin tënd shpalos 
kujtimet melodinë e shpirtit 
të flakura rreth e qark mallit tim
mes tinguj fjalësh dashurie 
fjala jote është kënga jote për mua 
ti je dashurija ime më e çmuar 
dashurija ime e pastër
sytë e tu ishin motivi që gjeja për të jetuar 
imazhi yt më jepte shpresë për të ardhmën. 


Në sytë e mi depërton
një rreze dashurie për të të pasur pranë
mendoj dhe me dukesh shumë i largët
ku sdo të mund të të shijoj 
po përse duhet të ishte jeta kështu për ne. 


Mendoj se vetëm ti mund ti përgjigjesh
ndjenjes sime më të njëtën forcë 
ti më zgjove si lule pranverore 
më dehjen tënde të madhështisë
vetëm ti di të gjunjëzoje ndjenjat e mia 
pa fjalë lakmie 
fryma jote ngrohu shpirtin tim.


Sytë më mbushen me lot
zemra më digjet flakë
ti je plotësisht në hijen time 
të ndjek në çdo hap
në çdo ëndërrime je ti 
që i dhe flakë mallit tim. 




HËNA E NDRIÇUAR


Hëna e mërzitur ka kapluar
mbi të heshtja 
një zjarr që nuk shuhet
unë vija të sillja aromën 
ta dhuroja freskinë
e ti me zjarr largoje
frymat e gjetheve të djegura.


Eja më mua në heshtjen e errësirës 
unë do të tregoj sekretin e jetës
të fluturojmë në qiell hapësire 
të shohesh botën tek ti dhe brënda vetës
ku hëna e bukur e zjarrtë lëshon 
krsitalet e yjeve si petale trëndafili derdhur
ngjyrën e kuqe të zjarrtë.


Se ky shpirt i tretur jeton
me dhimbjen e heshtur 
nga sytë e mi pikojnë lotet,ngjyrë gjaku 
dhimbja kërkon ti shpërbej
mungesa jote në çdo vend po ndihet 
mendimesh të trazuara me ndjënjë
nate që dita e bën të zgjohet ndryshe 
si gjethet e trëndafilit mbi kujtimet e trishta
të një pragu që flet në çdo gur. 


Eja më mua unë dhe ti, të udhëzojmë
me fluturimet e qiellit në hapësirë 
të shikosh hapësirën e qiellit 
engjëjt me yjet e hënës 
që na shikojnë në të dy 
ndëgjoje zemrën e çiltër
kur ajo ty po të flet
 futu brënda e dehu
më ngjyrën e kuqe verë
puthjet mos të hargjohen
as dhe për të vetmin çast.


Si magnet ku pikënisja të fillojë 
buzët tona të bashkohen 
trëndafil të kuq të flakërohen 
jeta të bëhej shumë ngjyra 
të mundësh ta ndiesh
në tingujt e një violine
valëvitur në një serenadë  
mbi heshtjen tënde të ndriquar
të rri me i heshtur se vetë heshtja 
e përjetshme e yjeve.



NË ËNDËRR 


Sikur ishim në një kopsht 
me mollë, lulet e bardha të tyre 
sapo kishin çelur
bari kishte filluar të jeshilonte
ishte mbushur me lule manushaqe 
me aromë të këndshme
larg në horizont dukej  bora 
që zbardhte disa kreshta malesh. 


Ti e veshur me një vello të bardhë ,të gjatë, 
si për të harmonizuar bardhësinë e luleve dhe të bores  
shetisje, mblidhje manushaqe dhe lule   
me to bëje kurorë dhe më thoje   
kjo është kurora e dashurise tonë 
nuk kisha parë gjë më të bukur ndonjëherë 
velloja e bardhë ishte hedhur mbi trupin tënd 
për të mbuluar lakuriqësinë  
për të lënë të tejdukshme  bukurinë 
e formave te tij,në një cep të flokëve të arta 
unë vendosa një tufë lule të bardha molle 
që sapo këputa nga ajo dega aty siper nesh  
e  shikon sa e freskët duket këputja  
ja merri erë aty ku është këputur 
nuk i vjen era e këndshme e freskisë 
se sytheve të sapo çelura  
po tani më beson. 


Ti i more erë dhe ike 
duke rendur dhe ktheje kokën 
me buzëqeshjen e embël më bëje 
që unë të vija dhe të rendja mbas teje
ti fshiheshe pas trungjeve dhe nxirrje kokën 
për të më thënë,jam këtu hajde po më zure dot
unë vija të puthja në buzë dhe ti vrapoje përseri
unë të ndiqja me sy me kërshëri 
shijoja bukurinë  tënde të trupit  
që zbukuronin tejdukëshmërinë e vellos 
embëlsinë e gjoksit që tundej lehtas 
për të më thënë  ne  jemi  frutat  e para 
që do shijosh nga kjo dashuri e çmendur
ti fshiheshe përseri dhe përseri nxirrje kokën 
filloje të këndoje këngën tonë 
 unë rrija e dëgjoja më shijonte shumë 
të vija pranë të përkedhelja flokët, të të puthja 
o zot pse më zgjove më lërë edhe pak